ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನ ಸಂಕಟ

 

ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಹೃದಯ ಇರಲಿ, ಆದರೆ ವಿವೇಕದ ಮಿತಿಯೂ ಇರಲಿ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾಲ ಕೇಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ, ಮದುವೆ, ಉದ್ಯೋಗ ನಷ್ಟ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಕೈಚಾಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮಾನವೀಯ ಗುಣ.

ಆದರೆ ಸಾಲ ಕೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲ.

ಕೆಲವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೇರೆಯವರ ಹಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರ ಬಳಿ ಹಣವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಸಾಕು, ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಸಾಲ ಕೇಳುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಸಾಲ ಪಡೆಯುವಾಗಲೇ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಲ ಕೇಳುವಾಗ ಅವರ ಮಾತು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

“ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ.”

“ಸಂಬಳ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನಿಮ್ಮ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.”

“ನನಗೆ ಹಣ ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ; ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಸಾಲ ತೀರಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಇಂತಹ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನಂಬಿ, ಅವರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿ ನಾವು ಹಣ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹೇಳಿದ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಅವರ ಮಾತು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ವಿಷಯ ಬದಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಸಲವೂ ಹೊಸ ಕಾರಣ, ಹೊಸ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಭರವಸೆ!

ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಹಣವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಕಾಣಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಹಣ ಕೇಳಲು ಕಾರಣ ಹೇಳಬೇಕೇ?

ಸಾಲ ಪಡೆಯುವಾಗ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದು ಸಾಲಗಾರ. ಆದರೆ ಹಣ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನೇ ತನ್ನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.

“ಮಗುವಿನ ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗಿದೆ.”

“ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚವಿದೆ.”

“ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಹಣ ಬೇಕಾಗಿದೆ.”

“ನನಗೂ ಈಗ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆಯಿದೆ.”

ತನ್ನದೇ ಹಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮನೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾಲಗಾರನ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ! ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನು ತನ್ನ ಹಣವನ್ನು ಏಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಣ ಅವನದು. ಕೇಳಿದಾಗ ಗೌರವದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವುದು ಸಾಲ ಪಡೆದವನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಹಣವಿಲ್ಲವೇ, ಆದ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೇ?

ಕೆಲವರು ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಹಣವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನ ಹಣದ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬಡತನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಂತಹ ವರ್ತನೆ ಹಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನೋವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದು ಕೇವಲ ಹಣವಲ್ಲ. ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದ ಸ್ನೇಹ, ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಣ ಕೊಡುವಾಗ ಇದ್ದ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಅದನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೇಳುವಾಗ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾಲಗಾರನೇ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವನ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವನು ಕೊನೆಗೆ ಕೆಟ್ಟವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಹಾಯ ಪಡೆದವನು ಸಂತ್ರಸ್ತನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಸಮರ್ಥತೆ ಬೇರೆ, ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬೇರೆ

ಹಣ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ನಿಜವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚ ಬರಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರೆ ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ.

ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರನ್ನು ಮೊದಲೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ, ನಿಜವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೇಳಬಹುದು. ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಣ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಹಣವಿದ್ದರೂ ಕೊಡದಿರುವುದು, ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೊಸ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನೇ ಅಲೆದಾಡಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅದು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹ.

“ಅವರು ಹಣವಂತರು; ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಈ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪು. ಹಣ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟವರದ್ದು. ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಅವರಿಗೇ ಇದೆ.

ಸಾಲ ಕೊಡುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ

ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಗುಣವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆದರೆ ಭಾವನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ನೀಡುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಸಾಲ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ:

• ಸಾಲ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

• ಸಾಲಗಾರನ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

• ಹಣ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು.

• ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವಾದರೆ ಬರವಣಿಗೆಯ ದಾಖಲೆ ಅಥವಾ ಸ್ವೀಕೃತಿ ಪತ್ರ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

• ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮೂಲಕ ವರ್ಗಾಯಿಸಬೇಕು.

• ಹಿಂದೆ ಸಾಲ ಹಿಂದಿರುಗಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಣ ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು.

• ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಕೊಡಬಾರದು.

ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಿಶ್ವಾಸದ ಸೂಚನೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ. ದಾಖಲೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಸಂಬಂಧ ಹಾಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.

“ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ

ಸಾಲ ಕೇಳಿದವರಿಗೆ “ನನ್ನಿಂದ ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಅವರು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೇಸರಪಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಸಂಬಂಧ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೂ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ.

ಹಿಂದಿರುಗದೆ ಇದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನ ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ಮಾತಿನ ಭರವಸೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನೀಡಬಾರದು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ. ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಕೊಡುವುದು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಪಾವತಿಸುವುದು, ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕಲು ನೆರವಾಗುವುದು ಅಥವಾ ಖರ್ಚು ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದು ಉತ್ತಮ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಬಹುದು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಸಾಲ ನೀಡುವುದು ಕೇವಲ ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರವಲ್ಲ. ಅದು ವಿಶ್ವಾಸ, ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಒಪ್ಪಂದ. ಸಾಲ ಪಡೆದವನು ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹಣ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದಾಗ ಸಂಬಂಧ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದಾಗ ಹಣದ ಜೊತೆಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಲ ಕೇಳುವವರು ತಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಾಲ ಕೊಡುವವರು ಕೇವಲ ಕರುಣೆಯಿಂದಲ್ಲ, ವಿವೇಕದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಾಲ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಬೇಸರವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದು ಹಿಂದಿರುಗುವವರೆಗೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ, ಬೇಸರ ಮತ್ತು ತಲೆನೋವು ಉಳಿಯಬಹುದು.ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಹೃದಯ ಇರಲಿ; ಆದರೆ ಆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ವಿವೇಕದ ಮಿತಿಯೂ ಇರಲಿ.